Over schoenmakers en hun (eigen!) leest

leestIk heb al jaren orthopedische schoenen. Je mag dan je eigen schoenen ontwerpen. De eerste schoenparen was het een frustratie dat ze er niet zo uit zien zoals je in je hoofd had; meestal te orthopedisch natuurlijk… Nu weet ik dat de uiteindelijke schoen niet precies op mijn ontwerp zal lijken en vind ik het prima. Ik ga overstappen van de ene schoenmaker naar de andere schoenmaker, van Utrecht naar Den Haag. Daarom vroeg ik de schoenmaker of hij de leest kon opsturen naar de nieuwe schoenmaker, dat leek me logische en efficiënt. Iets met het wiel niet opnieuw uitvinden of in dit geval de leest.

De schoenmaker wilde zijn leest niet aan de andere schoenmaker sturen. Hij vertelde dat iedere schoenmaker zijn eigen manier heeft van leesten maken er zijn subtiele verschillen in hoe je dat aanpakt. Hij zou zelf nooit met een oude leest willen werken maar liever een nieuwe maken. Zijn leest van dezelfde voet zal toch anders zijn dan die een andere schoenmaker maakt. Dit verraste mij, het leek mij zo handig als buitenstaander om de leest te delen.

Het zette me wel weer aan het denken over hoe moeilijk het is om materiaal tussen delen tussen professionals, en te leren van elkaar’s unieke manier van werken. Ik heb een keer een vak gegeven met de draaiboeken van een andere docent, maar ging toch iedere keer dingen weer aanpassen en bijna zou je liever van nul beginnen. Hoewel de praktijk van bv. trainers voor buitenstaanders op elkaar lijkt zijn er veel subtiele verschillen die het werk van een professional uniek maken (en professionals eigenwijs). Met Sibrenne Wagenaar werk ik veel samen in Ennuonline. We maken wel eens samen een prezi, en dan is het lastig voor mij om het deel wat zij gemaakt goed toe te lichten, en dat terwijl we al jaren intensief samenwerken.

Deze week had ik de derde sessie van een leerkring en een deelnemer vertelde me dat hij twee andere deelnemers helemaal had ‘gevonden’. Ze wisselen veel uit met elkaar en over hun projecten. Ik geloof sterk in het nut van communities/leerkringen, langere tijd met elkaar in gesprek zijn. Alleen zo leer je hoe een andere professional het aanpakt. Al had ik niet het idee dat deze schoenmaker iets wilde leren van zijn collega – hij weet zelf wel hoe hij het wil doen.

This entry was posted in De knowmad, Leren in netwerken. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*